ေျဖ

ေပၚမလာ

အေတာ္ၾကာခဲ့ အေဖ...

မေမွ်ာ္သာ

အေခၚ ရွာတဲ့ အေမ...

သား ဒီမွာ ေန

ခဏေလ အေမ ျပန္ခဲ့မေနာ့

ခ်န္ခဲ့ေပါ့ ေခၽြးသိပ္ေျဖ။

မွာတမ္းေခၽြ ေမ့စကား

လာလမ္းကို ေရာ္ကာယမ္းလို႔

ေမွ်ာ္ တမ္း တဲ့ ႏြမ္းညေန

လြမ္းက မေျပ။

ေျဖသာေျဖ

ရြာေနလူ က်န္သူမ်ား

ညံဆူကာ လႈပ္ရွားလို႔

ထုပ္မ်ားနဲ႔ ထိတ္လန္႔ဟန္

တိတ္တိတ္သံ မ်က္ရိပ္ပစ္လို႔

စစ္ ဆိုတဲ့ အသံ

ညခ်ိန္တန္ ...

ေခြးအူသံ မွတပါး

သုသာန္သြင္

တစျပင္ အလားနွယ္

ထင္မွတ္ကယ္မွား။

ျပန္ခ်ိန္ရယ္ သင့္

ျပန္ခြင့္ရယ္မႀကဳံ

ငင့္ၾကမၼာကုန္ မဆုံ ခြဲခဲ့ေလၿပီထင့္

ခြင့္ကံကိုပုံ နုံျခာနည္းခဲ့လို႔ေလလား

(ဪ...အေမရယ္)

သင့္ရာဆုံ ဘုံဘဝမွာျဖင့္

မႈန္ ရီ စည္း ျခား။ ။