ဝိပႆနာ ဉာဏ္အျမင္ဆန္းနဲ႔
သိမွတ္ကာ အမွန္မဆင္ျမန္းနိုင္လို႔
အနုသယအမွ်င္ အစဥ္အတန္းမွာေတာ့
သမုဒယအသြင္ ဘဝင္မွာလႊမ္း။
တရားပကတိ
ထားမရွိနိုင္မွေတာ့
စကားအသိနဲ႔
တရားရွိ ေလသံမဖမ္း။
ငါစြဲမျပဳတ္ေပမဲ့
ငါပဲလို႔ေတာ့ မလုပ္
ငါလဲဆိုတဲ့ သ႐ုပ္မ႑ိဳင္
ဆုပ္ကိုင္နိုင္သမွ်ေတာ့
အဟုတ္မပိုင္တဲ့ဘဝမွာ
မခ်ဳပ္ကိုင္ မ်ားဆိုင္ခြဲတမ္း။
ျမင့္ျမင့္ႀကံ
မွန္မွန္ေတြး
အေတြးမွန္မွေတာ့
ေဆြးမက်န္ပါဘု
အေနွးနဲ႔အျမန္ စိတ္ႀကံမွန္းပါလို႔
အဓိ႒ာန္လမ္းနဲ႔ နိဗၺာန္နန္းခရီးစဥ္ ...
အၿပီးမနွင္ ကၽြတ္တမ္းဝင္ မျမန္းရေသးေပမဲ့
လြတ္လမ္းထြင္ ဘဝစခန္းတေကြ႔မွာေတာ့
တတ္စြမ္းရာဝန္ အတူထမ္းျဖည့္လို႔
လူတန္းမေစ့တဲ့ အကူရိပ္မဲ့လမ္းမွာ
ဆူဖိတ္ကာကၽြမ္း ...
အပူထိတ္လႊမ္း စိုးေၾကာက္ႏြမ္းေပမဲ့
လူစိတ္,မကန္း မ်ိဳးမေပ်ာက္စတမ္းေပမို႔
တိုးေလွ်ာက္ကာ လွမ္း။ ။
No comments:
Post a Comment