အိပ္လို႔မေပ်ာ္
မေပ်ာ္လဲ အိပ္
ထိတ္ရတယ္ စစ္။
ဖိတ္လို႔မေခၚ
မေခၚလဲ ေရာက္
ေၾကာက္ရတယ္ စစ္။
နွစ္ဖက္ပစ္ကြင္း
စစ္သလင္း အလယ္
မရြယ္ဘဲ ထိ
မခ်ိလဲ ခံ
ဘယ္က်ည္ဆံ
ဘယ္ခ်ိန္မွန္ပါ့မလဲလို႔
ၿငိမ္ရန္ကလြဲ
ဘာေျပာနိုင္ပါ့မလဲ စစ္။
ဆာ ေမာ ေတာ့ ငို
ငိုလြန္းေတာ့ တက္
(တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္)
သက္မဲ့တဲ့ ႐ႈိက္သံ
ရင္ေသြးမွန္ေပမဲ့
တုန္႔ျပန္မႈမရွိ
ပီဘိ နိယာမတရား
မွားလားပင္ ထင္ရ
ေကာင္းကင္က မျပာ
ေရဇလာေထြေနာက္
ေနရာပါ ေပ်ာက္ရၿပီ စစ္။
ေျပးစရာေျမ ရွိေပမဲ့
ေပးစရာေငြမရွိ...
အေျဖသိေပသည့္
ေျပညွိဖို႔ခက္သား
ပေဟဠိစကားလို
မွားေတာ့လဲ ဒဏ္
မမွန္လဲ ခံစား
ကံတရားပဲဆိုေတာ့
(ဒါ)...မတရားတဲ့ စစ္...
အဲဒီ စစ္...
အဲဒီ စစ္ဆိုတာ
အခ်စ္ေၾကာင့္လား...
စနစ္ေၾကာင့္လား...
ေခတ္ေၾကာင့္ပဲလား...
ဘာေၾကာင့္ပဲ မွားမွား
အေနွာင့္အသြားၾကားမွာ
ေစာင့္စားကာ ရည္ေမွ်ာ္မွန္းတယ္
ျပည္ေတာ္လြမ္း အျဖစ္ ။ ။
(ကခ်င္ေဒသတြင္းက ေမြးခ်င္းမ်ားအတြက္)
No comments:
Post a Comment